Medex Dental — Vaka Hikâyesi

Birkaç İzole Dişten Çok Üyeli İmplanta: Bir Alt Çenenin Hikâyesi

66 yaş · Kadın hasta · Öncesi: 19 Ekim 2021 · Sonrası: 25 Kasım 2025 · İki görüntü arası ~4 yıl

Bir panoramik röntgen, bazen koca bir hikâyeyi tek karede anlatır. Bu vakada; üst çenesi tamamen dişsiz, alt çenesinde ise yalnızca birkaç sallanan diş kalmış 66 yaşındaki bir hastanın, dört yılı aşkın bir süre içinde çift taraflı implant desteğine kavuşan alt çenesini, öncesi ve sonrası görüntüleriyle adım adım izliyoruz.

Başlangıç Tablosu: Ağız Nereden Başladı

66 yaşındaki kadın hastanın 19 Ekim 2021 tarihli panoramik radyografisi, hem üst hem alt çenede ileri düzeyde diş kaybının yaşandığı bir tabloyu ortaya koyuyor. Üst çene (maksilla) neredeyse tamamen dişsiz; görüntüde maksiller arkta destek görevi görebilecek doğal diş bulunmuyor. Alt çenede (mandibula) ise yalnızca ön bölgede birkaç doğal diş varlığını sürdürüyor.

Geriye kalan bu dişlerin çevresindeki kemik desteği belirgin biçimde azalmış. Kök yüzeylerinin radyografide olağandan uzun görünmesi, alveolar kemikte hem dikey hem yatay yönde ilerlemiş bir kayba işaret ediyor — yani dişleri çevreleyen kemik zamanla erimiş, dişler köklerinin daha büyük bir bölümüyle açıkta kalmış durumda. Komşu dişlerin yokluğunda bu birkaç diş izole kalmış ve çiğneme kuvvetlerinin tamamını tek başına taşımak zorunda; bu da “aşırı yüklenme” dediğimiz, dişin ve çevre dokuların ömrünü kısaltan bir duruma yol açıyor. Dişlerin üzerindeki kron restorasyonları, geçmişte yapılmış ancak zemin zayıfladıkça yükü giderek artan tedavilere işaret ediyor.

Arka (posterior) bölgelerde dişler çoktan kaybedilmiş ve bu bölgelerde kret rezorpsiyonu, yani dişsiz kalan çene kemiğinin incelip alçalması başlamış. Hastanın sol arka alt bölgesinde tek bir implant fikstürünün daha önceden yerleştirilmiş olduğu da görülüyor; ancak tek başına bu implant, çenedeki yaygın diş eksikliğini telafi etmekten uzak.

Bu tablo, diş eksikliğinin ve enfeksiyonların neden ertelenmemesi gerektiğini somut biçimde gösteriyor: bir diş kaybedildiğinde, o bölgeyi uyaran çiğneme kuvveti ortadan kalkar ve kemik geri çekilmeye başlar. Diş eti ve kemik kaynaklı iltihabi süreçler ise sessiz ilerler; hasta çoğu zaman belirgin bir ağrı hissetmez. Ne var ki kemik eridikçe ileride yapılacak implant tedavisi de zorlaşır — kimi zaman implantın oturabilmesi için greftleme, yani kemik takviyesi gerekir.

İmplant Aşaması ve Sonrası: Ağız Nereye Geldi

Aynı hastanın 25 Kasım 2025 tarihli — yani ilk görüntüden dört yılı aşkın bir süre sonra alınan — panoramik radyografisi, alt çenede kapsamlı bir implant rehabilitasyonunun büyük ölçüde tamamlandığını gösteriyor. Mandibulada her iki tarafa dağıtılmış çok sayıda Botticelli implant fikstürü yer alıyor. Klinik kayıtta implant bölgeleri 33, 35, 43, 45 ve 46 olarak belgelenmiş; kret rezorpsiyonunun bulunduğu bölgelerde implantların yerleştirilebilmesi için lateral kemik greftlemesi uygulanmış.

İki röntgen arasındaki yaklaşık dört yıllık aralık, rutin bir kontrol süreci olarak değil, büyük olasılıkla tedavinin zamana yayılması ve protetik fazın geç tamamlanması biçiminde okunmalı. Hastanın yoğun sigara kullanımı da bu süreçte rol oynamış olabilir; sigara, hem yumuşak doku iyileşmesini hem de kemik–implant bütünleşmesini olumsuz etkileyebilen, planlamada dikkate alınması gereken bir faktördür.

Dikkat çeken bir nokta: 2025 görüntüsünde implantlar henüz “çıplak fikstür” hâlinde; üzerlerinde protetik üst yapı (köprü ya da kron) görünmüyor. Bu görünüm, implantların kemikle bütünleşme (osseointegrasyon) aşamasında olduğunu düşündürüyor. İşte burada önemli bir hatırlatma devreye giriyor: implant yerleştirildikten sonra kemikle bütünleşmesi genellikle yaklaşık üç ay sürer; bu süre tamamlandığında üst yapının zamanında yapılması gerekir. İmplantlar yıllarca üst yapısız bırakılmaz — çünkü implantın asıl işlevi, üzerine gelen sabit protezle birlikte çiğneme fonksiyonunu yeniden kazandırmaktır. Üst yapı geciktikçe hem çiğneme verimi kazanılamaz hem de planlanan protetik tasarımın uyumu zorlaşabilir.

Bu Vaka Ne Anlatıyor?

Hastanın yolculuğu, modern implant diş hekimliğinin iki temel mesajını bir araya getiriyor. Birincisi: diş eksikliği ve enfeksiyonlar ertelendikçe kemik kaybı ilerler, tedavi karmaşıklaşır ve çoğu zaman ek cerrahi adımlar (greftleme gibi) gerekir hâle gelir. İkincisi: implant tedavisi tek bir cerrahi adımdan ibaret değildir; fikstürün doğru konuma yerleştirilmesi kadar, osseointegrasyon sonrası üst yapının zamanında tamamlanması da nihai sonucu belirler. Bu vakada alt çene, neredeyse fonksiyonsuz bir tablodan, çok üyeli sabit bir restorasyona temel oluşturabilecek bir yapıya kavuşmuş durumda. Diş eksikliği olan kişiler için çıkarım nettir: değerlendirmeyi kemik erimeden yaptırmak ve süreci yarıda bırakmamak, hem tedaviyi kolaylaştırır hem de uzun dönem sonucu güçlendirir.

Cerrahi Değerlendirme

Preoperatif Değerlendirme

Olgu; 66 yaşında, anamnezinde sistemik bir komorbidite bildirilmeyen ancak yoğun sigara kullanımı (heavy smoking) bulunan bir kadın hastadır. Bu durum, mukoperiyostal flep iyileşmesi ve osseointegrasyon başarısı açısından bağıl bir risk faktörü teşkil eder ve cerrahi planlamada göz önünde bulundurulmalıdır.

19 Ekim 2021 tarihli ortopantomografide (OPG) maksillada total edentülizm; mandibulada ise yalnızca anterior bölgede rezidüel dentisyon izlenmektedir. Rezidüel dişlerde generalize horizontal ve vertikal alveolar kemik kaybı, klinik kron–kök oranında bozulma ve interdental septal yükseklik kaybı dikkati çekmektedir. Komşu dişlerin yokluğu nedeniyle bu dişler izole abutment konumunda olup, oklüzal kuvvetlerin nonaksiyel dağılımına ve oklüzal aşırı yüklenmeye (oklüzal travma) maruz kalmaktadır. Posterior segmentlerde, uzun süreli edentülizme bağlı alveolar kret rezorpsiyonu mevcuttur. Sol posterior mandibulada önceden yerleştirilmiş soliter bir implant fikstürü izlenmektedir.

Klinik dokümantasyona göre planlanan implant bölgeleri 33, 35, 43, 45 ve 46’dır. Kemik kalitesi Lekholm–Zarb sınıflamasına göre Class 2 (geniş kortikal tabaka ve ince trabeküler yapı), kemik kantitesi ise alveolar kretin minör rezorpsiyonu olarak değerlendirilmiştir. Cerrahi yaklaşım; vertikal gevşetme insizyonu içeren mukoperiyostal flep ve rezorbe bölgelerde lateral greftleme (kemik grefti materyali / k) ile planlanmıştır. Görüntülemede OPG tercih edilmiş, planlamada bölgesel anatomik komşulukların (özellikle posterior mandibulada mandibular kanal) korunması esas alınmıştır.

Postoperatif Değerlendirme

25 Kasım 2025 tarihli kontrol OPG’sinde mandibulada bilateral, multipl Botticelli implant fikstürü intraosseöz konumda izlenmektedir. Fikstürler çevresinde belirgin peri-implant radyolüsensi veya marjinal kemik kaybı bulgusu saptanmamış; krestal kemik seviyeleri korunmuş görünmektedir. Klinik kayıtta implantların stabil olduğu, 8. haftada osseointegrasyonun radyografik ve klinik olarak doğrulandığı, peri-implant enfeksiyon ya da mobilite gelişmediği belgelenmiştir. İyileşme submukozal (iki aşamalı / submerged) protokolle yürütülmüş, fonksiyonel yükleme 8. hafta sonrası için planlanmıştır.

Mevcut kontrol görüntüsünde fikstürler henüz protetik süprastrüktürden yoksundur; bu görünüm, osseointegrasyon fazının tamamlanmasını izleyen protetik rehabilitasyonun henüz konumlandırılmadığını düşündürmektedir. İki radyografi arasındaki yaklaşık dört yıllık interval, longitudinal bir takip değil; muhtemelen tedavinin fraksiyone edilmesi ve protetik fazın gecikmeli tamamlanması olarak yorumlanmalıdır. Protetik açıdan, osseointegrasyonun tamamlandığı dönemi (yaklaşık 3 ay) takiben üst yapının zamanında uygulanması; oklüzal yüklemenin fizyolojik dağılımı, peri-implant yumuşak doku profili ve uzun dönem marjinal kemik stabilitesi açısından esastır. Fikstürlerin uzun süre süprastrüktürsüz bırakılması, fonksiyonel kazanımı geciktirdiği için önerilmez.

#dişimplantı #implanttedavisi #kemikerimesi #Botticelliimplant #MedexDental